🔍 Hiç Düşündünüz mü?
Hayatınızda hiç, "Ben Tanrı’ya inanmıyorum" diyen biriyle karşılaştınız mı? Belki de bu kişi, dinden uzaklaşmayı sorgulama değil, bir tür özgürlük gibi anlatıyordu. Peki gerçekten öyle mi?
İnsan neden Allah’ı inkâr eder? Gerçekten düşündüğü için mi, yoksa düşünmek istemediği için mi?
Bu yazıda ateistliği sadece bir "inançsızlık" olarak değil, bir karakter yansıması, bir kaçış biçimi ve zihinsel bir eğilim olarak ele alacağız. Bilimin, fiziğin ve insan davranışlarının ortak noktasında duran bu sorunun yanıtını, farkında olmadan çevrenizde gördüğünüz kişiler üzerinden belki yeniden değerlendireceksiniz.
Düşünmeyi Beceremeyenler Cevap da Üretemez
Birçok insanın temel soruları vardır ama bu soruları cevaplamak, cesaret ister. “Neden varım?”, “Bu evren nasıl oluştu?”, “Hayatın anlamı ne?” gibi sorular, cevaplandıkça insanı bir yere götürür. Ama bazıları bu yolculuktan korkar. Çünkü o cevap, sorumluluk demektir.
Soru sormak akıl işidir. Cevap üretmek ise emek ister. Emek vermeyen, cevapsız kalır. Cevapsız kalan da, inkâr eder.
Ateist olan kişi çoğu zaman cevap bulamamış değil; cevap bulmayı reddetmiştir.
Tembellik ve Bencilliğin Ortaklaşa Rolü
İnanç, emek ister. Dua etmek, ahlaki sınırlarla yaşamak, nefsine dur demek kolay değildir. İşte tam burada zihinsel ve ruhsal tembellik devreye girer. Ama bu tembellik, yalnız başına değildir. Onun en yakın dostu bencilliktir.
Bencil birey, kendi arzularının sınırsız olmasını ister. Kimse ona karışmasın, kimse ona "bu doğru değil" demesin ister. Bu yüzden Allah’ı reddetmek, onu bu sınırdan kurtarır.
Tanrı varsa sınır vardır, hesap vardır.
Bencil insan sınır istemez, hesap da.
Bu nedenle ateizm, özgürlük değil; sınır tanımayan bir bencilliğin ideolojileşmiş hâlidir.
Çıkarına Göre İnanç Biçimlendirenler
Bazı insanlar inancı, sadece işine geldiğinde sahiplenir. Ama gerçek inanç, zorlukta da, bollukta da yaşanır. Çıkar odaklı insanlar, inanç sisteminin kurallarını fazla bulur, yaşamlarını bu çerçeveye uydurmak yerine o çerçeveyi yok saymayı seçer.
Bu yüzden Tanrı’nın varlığına değil, Tanrı’nın hayatlarına müdahale etme ihtimaline karşı çıkarlar.
Bilimi Yanıltıcı Biçimde Kullanmak
“Ateistim çünkü bilim var” diyen çok insan duyarız. Ama bu kişiler bilimi bütünlük içinde değil, işine geldiği gibi okur. Bilimin gösterdiği düzeni, karmaşıklığı, mükemmel işleyişi görmezden gelir.
DNA’daki bilgi kodları, evrenin genişlemesi, atom altı parçacıkların bile sistemli hareketi… Bunların hiçbiri tesadüfen oluşamaz.
Bilim “nasıl” der. Ama “niçin” sorusu hâlâ yaratıcıya açılır.
Fizik ve Allah: Etki Olmadan Tepki Olmaz
Fizikte her olayın bir nedeni, her hareketin bir etkisi vardır. Evren bir sonuçtur. O hâlde bir sebebi olmalıdır.
Big Bang bir başlangıçtır ama bu başlangıcı kim başlattı? Sebepsiz bir oluşum fizik kurallarına aykırıdır.
“Bir çocuk doğduğunda babası bilinmeyebilir. Ama bir babası olduğu kesindir.”
Aynı şekilde, evrenin de bir başlatanı, yani bir yaratıcısı vardır.
Doğa Her Gün Allah’ı Gözler Önüne Serer
Her sabah doğan güneş, dönen dünya, yeşeren toprak… Bunlar Allah’ın her gün evreni yeniden yaratmasının sessiz tanıklarıdır. Eğer bu sistem tesadüfen olsaydı, bir kez bile aksardı. Ama aksamaz. Çünkü bu sistem bilinçli bir düzenleyici tarafından kurulmuştur.
Sonuç: Ateistlik Özgürlük Değil, Sorumluluktan Kaçıştır
Toparlayacak olursak, ateist olan kişilerde şu özellikler sıklıkla görülür:
-
Düşünmekten kaçmak,
-
Sorumluluk üstlenmemek,
-
Kendi çıkarını her şeyin üstünde görmek,
-
Bilimi taraflı kullanmak,
-
Zihinsel tembellik,
-
Ve en önemlisi: bencillik.
Bu kişiler için Allah’ın varlığı bir tehdit değil, bir engel gibi algılanır. Çünkü Allah varsa vicdan vardır, sınır vardır, hesap vardır.
🧠 Kapanış: Peki Ya Siz?
Şimdi bu yazıyı okuduktan sonra kendinize ya da çevrenizdeki insanlara dönüp bakın…
Hiç bu özellikleri taşıyan ve inancı reddetme eğiliminde olan birilerini fark ettiniz mi?
Belki yıllardır “bilimsel” diye dinlediğiniz açıklamalar aslında bir kaçışın maskesi olabilir mi?
Belki de ateistlik, düşündüğünüz kadar düşünsel değil, düşündürmekten kaçan bir bencilliğin sesidir.
