Bir Zamanlar Bambaşkaydı...
Küçüklüğümden beri denize karşı bir ilgim, bir bağlılığım vardı. Sahile iner, denizi izler, o maviliğe dalıp giderdim. Bir zamanlar Mersin’in denizi tertemizdi. Her gün girer, saatlerce çıkmak bilmezdik. Deniz suyu berrak, sahiller temizdi. Ama o günler çoktan geride kaldı. Şimdi karşılaştığımız manzara eskisinden eser bırakmadı.
Sezonu Açanlar ve Açamayanlar
Geçen senelerde herkes sezonu çoktan açmıştı. Oysa ben, gördüğüm sorunlardan dolayı denize girmeye pek hevesli değildim. Ama içimde küçük bir umut vardı. Belki hâlâ her şey düzelmiştir, diye düşündüm. Bu yüzden herkesin sezonu açmasından çok sonra, tek başıma kendi sezonumu denemek için açtım.
Denize Girdiğimde Gördüğüm Gerçek
Denize adım attığım an gördüğüm şeyler moral bozucuydu. Kıyıya vuran parçalanmış plastik atıklar, çöpler ve meskinin temizlemesi gereken katı atık bokları suyun her yerine yayılmıştı. Sanki deniz, içine atılan her şeyle birlikte nefes alamaz hâle gelmişti. Bizler keyif almaya geliyoruz ama karşılaştığımız manzara tam bir rezalet.
Tehlikeli Canlılarla Yüz Yüze
Denizin içinde ise durum daha da kötüydü. Zehirli deniz anaları cildime dokunduğunda hemen tahriş etti, acı verici yanıklar bıraktı. Bunun yanında türünü bilmediğimiz bir balık tarafından ısırıldım. Isırılan yerden akan kanın acısı tarifsizdi. Derin değildi belki ama sinir hasarı yaşandığı için o yanma hissi kaçınılmazdı. Tuzlu su ile birleşince, deniz keyfi yerini işkenceye bıraktı.
Dibe İndikçe Artan Tehlike
Deniz dibinde de tehlikeler bitmiyor. Keskin kayalar, taşlar ve atık olarak denize bırakılan cam kırıkları büyük risk oluşturuyor. Ayrıca insanlara saldırabilecek türden yengeçlerin sayısı da giderek artmış durumda. Denizin altında güvenle yürümek artık mümkün değil.
Sahilden Gözlemlerim: Bu Bir Köpek Balığı
Zaman zaman sahile inip denizi izlerim. Uzun süredir dikkatimi çeken bir şey var: Su yüzeyinde belirgin bir yüzgeç dolaşıyor. Herkes bunun bir yunus olduğunu iddia ediyor ama ben bunun bir köpek balığı olduğundan eminim.
Çünkü bu kadar zararlı ve saldırgan canlılarla dolu, doğası bozulmuş bir denizde hâlâ yunusların dolaştığını varsaymak bana mantıklı gelmiyor. Zaten yunuslar bu kıyılarda görüldüğü an, insanlar tarafından avlanıyor. Oysa köpek balıkları daha temkinli, daha dikkatli ve kolay kolay avlanmayan canlılardır. Bu yüzgeçli canlıyı uzun zamandır görüyorum. Bu nedenle gördüğümün bir köpek balığı olduğuna kesinlikle eminim.
Sessizlik İçinde Büyüyen Sorun
Bu kadar ciddi bir tabloya rağmen, ortalıkta ne bir uyarı levhası var ne de bir bilgilendirme. Vatandaş hiçbir şeyden haberdar değil. Çünkü bu gibi ciddi haberleri artık televizyonda da göremezsiniz.
Yalan haberler ve saçma videolar gösterilmeye başlandığı günden beri ben haber izlemeyi bıraktım. O günden bu yana da gündeme dair doğru düzgün bir bilgiye ulaşmak imkânsız hâle geldi. Vatandaşlar hâlâ haber izlediklerini sanıyor ama gerçekte hiçbir şeyin farkında değiller.
Bu gibi gerçek meseleler hiçbir zaman gün yüzüne çıkmıyor. Her şey gizli kapaklı şekilde kontrol altında tutuluyor. Ve olan yine biz sıradan insanlara oluyor.
Sözün Sonu
Mersin’in denizleri artık eskisi gibi değil.
Ne berrak sular kaldı, ne sahilde huzur. Deniz içi artık hem kirli hem de tehlikeli. İnsanlar için bir dinlenme, yüzme alanı olmaktan çıktı.
Denizi bu hâle bizler getirmedik. Görevini yapmayan kurumlar, önlem almayan yetkililer ve denizi çöplük gibi kullanan anlayış bu sonuca yol açtı.
Ve biz sadece olanı yaşıyoruz, zarar görüyoruz.
Peki Siz Ne Düşünüyorsunuz?
Siz de sahillerde benzer tehlikelere tanık oldunuz mu?
Girdiğiniz denizlerde benzer kirlilik, zararlı canlılar ya da güvenlik eksikliğiyle karşılaştınız mı?
Düşüncelerinizi ve yaşadıklarınızı yorumlarda paylaşın.
Bazen tek bir kişinin sesi bile bir şeyleri değiştirebilir.