Bugün yine gözlerimi zor açtım boğaz ağrısı ve bademcik için kullandığım ilaçlar yan etki yaptı galiba. Bu nedenle öğlene kadar uyumuşum ve halada uyuyabilirdim. Yinede kalkıp fotograf makinamı satmaya götürmem gerekiyordu. Bende öyle yaptım. Kalkıp malzemelerimi alıp fotograf makinam ile yol kenarına dolmuşa binmek için gitmiştim. Beklemek uzun sürünce fotograf makinasıyla yolu. Havayı, partmanları, kavşak ve refuştaki bitkilerinin fotograflarını çekmeye başladım. Bir anda gözüm yanda duran kapısı komple açık olan bir arabaya dikkatim kaydı. İçerde kimse yok fakatt kapı açıktı. Bu nedenle içeriye baktım kimse varmı diye fakat birilerini görmedim. Heralde birazdan gelecektir ondan açıktır diye düşündüm. Sonra yola bakmaya devam ettim çektiğim fotograflara baktım sildim. Bir anda arabanın olduğpu yerden biri yanıma yanaştı. Ne yaptığımı mesleğimi sordu. Kim olduğunu sorunca sivil polis olduğunu öğrendim. Silahını gösterdi. Bende kimliği Görmem gerektiğini silahla anlaşılmayacağını belirttim. Kimliği gördükten sonra fotograf makinasının içinin boş olduğunu gösterdim.
Yinede düşünceme göre bulunan polis büyük bir ihtimalle bir suç işliyordu ve benimde bu suçu fotografla kaydettiğimi düşündü. Kanıt olmadığını görünce geri çekildi. Bu şehirde bu ülkede tüm dünyada bir sürü suçlu var. Fakat hiç birini kanıtlayamıyoruz.
