Son zamanlarda dışarı çıktıkça içimi acıtan bir manzara var: Suyun göz göre göre boşa akması.
Bazen parkta yürüyorum, bazen belediyenin tuvaletine giriyorum, bazen deniz kenarında plajda dolaşıyorum… Manzara her yerde aynı: Suyun değeri biliniyormuş gibi değil, aksine suyun bir sonu yokmuş gibi davranılıyor. Park ve bahçelerdeki sulamalardan başlayayım…
Hortumdan deli gibi akan su, çiçeği sulamak yerine toprağın dışına taşıp çamur oluşturuyor. Yanından geçerken gerçekten içim sızlıyor. Sulama ya…